دوستان
ِ طرفدار ِ میرحسین در این چند روز ِ پس از انتخابات دست به شبههافكنیهای
گسترده زده و انتخابات را سرشار از تقلب وصف میكنند. این در حالیست كه رسانههای
ِ بیگانه نیز به تشویق ِ این فضا پرداخته و معاندان ِ كوردل ِ داخلی نیز در همراهی
ِ شگفتانگیز، با این جریان همسو شدهاند. كمیتهی ایكس كه خیلی پیشتز از
انتخابات دست به جنگ ِ روانی ِ گستردهای زده است، اعضای ِ شناخته شدهای دارد كه
هدفشان از برنامهریزیهای گسترده در خوشبینانهترین حالت، منافع ِ سیاسی و
اقتصادی میباشد.
یكی
از شایعترین شبهاتی كه در این بین مطرح میشود، اعلام ِ زودهنگام ِ نتایج ِ
انتخابات در سایتهایی همچون فارس و الف بوده كه دوستان ِ طرفدار ِ میرحسین میگویند
كه این نوع اعلام ِ زود ِ نتایج نشان از آن است كه این سایتها از برنامهی تقلب
خبر داشته و میدانستند كه قرار است آراء احمدینژاد بیست و چهار میلیون اعلام
گردد. جالب آنجاست كه ادعای ِ این دوستان وقتی اعلام میگردد كه میرحسین ِ
موسوی، ساعت ِ 23 و 15 دقیقهی جمعه در كنفرانسی خبری از پیروزی ِ قاطع ِ خود در
مرحلهی اول خبر میدهد! جای ِ پرسش باقیست كه میرحسین موسوی از كجاز نتیجهی
انتخابات را می دانسته و آنقدر هول شده است كه باید ساعت ِ یازده ِ شب آن را
اعلام میكرده است!
مسئلهی
بعدی این است كه میگویند كه آراء به شدت دستكاری شده و نتایجی كه از صندوقها
بیرون آمده است آراء مردم نبوده است و خیل ِ زیادی از مردم به میرحسین رأی دادهاند
و وی پیروز ِ دور ِ اول انتخابات است. جالب اینجاست كه ستاد ِ هر نامزد ِ
انتخاباتی میتوانسته سر ِ هر صندوق ناظر داشته باشد و میر حسین نیز در سراسر ِ
كشور ناظران ِ زیادی را قرار داده است. برای اعلام ِ نتایج ِ هر صندوق نیز ناظر ِ
مربوطه باید پس از شمارش ِ آراء، با امضای ِ خود صحت ِ انتخابات در آن حوزه را
تأیید نماید. این در حالیست كه كمترین گزارش و مستندی از تخلف توسط ِ ناظران ِ
میرحسین گزارش نشده است و همهی ایشان آراء شمارششدهی صندوقها را تأیید كردهاند.
دیگر
مسئله این است كه یكی از مهمترین دلایلی كه میرحسین احساس ِ خطر(!) كرده بود و
برای همین نامزد شده بود، عدم ِ رعایت ِ قانون توسط ِ دولت ِ نهم بود. قانونمداری
یعنی این كه برای ِ ادارهی كشور و نظم، بر اساس ِ قانون اساسی و قوانین ِ مصوب
كارها سامان پذیرد. این شعار در حالی چونان چماق بر سر ِ دولت ِنهم كوبیده میشد
كه رفتار ِ پس از انتخابات ِ میرحسین نشان از عدم ِ پایبندیاش به قانون را داشت.
چرا كه میرحسین در اولین اقدامات ِ پس از اعلام ِ نتایج ِ اولیهی آراء، به جای ِ
آنكه با رجوع ِ به مراجع ِ قانونی اعلام ِ شكایت كند شروع به تهییج هودارانش كرد
و در بیانیههای ِ مختلف مردم را در برابر ِ این وضعیت به شدت به سمت ِ آشوب
كشاند.
مسئلهی
بعدی كه از ماندهگارترینهای ِ تاریخ ِ سیاسی معاصر خواهد بود، مسئلهی درخواست ِ
ابطال ِ انتخابات بود. مجمع ِ روحانیون مبارز، همسو با میرحسین پایان ِ وضعیت ِ
موجود را در ابطال ِ انتخابات دانستهاند و انتخبات را به كل، مردود اعلام كردهاند.
این در حالیست كه جای ِ شكایت را اصلن برای ِ خود فرض نكردهاند و به بهانههای
واهی از بررسی ِ سلامت انتخابات پرهیز كردهاند.
برایم
جالب است:
اعلام
ِ احتمال ِ تقلب در انتخابات از هفتههای پیش از انتخابات
شباهت
ِ بسیار زیاد و گاه صد در صدی ِ روند جاری به انقلابهای مخملین
برنامهریزی
علنی ِ كمیتهی ایكس برای ِ ایجاد اغتشاش و آشوب
همنوایی
ِ هاشمی با كمیتهی ایكس و خبردهی از احتمال ِ آشوب(!) پس از انتخابات(+)
توهم
ِ شدید ِ میرحسین و احتمال ِ تقلب ِ ده یازده میلیونی در انتخابات
فرستادن
ِ گروهها و تیمهای مخصوص با مدیریت ِ كمیتهی ایكس به عنوان ِلباس شخصی در
درگیریهای خیابانی
كف
و سوت زدنهای مكرر ِ اجنبیها برای میرحسین و تشویق و حمایت ِ جریان ِ به اصطلاح
اعتراض(یا همان آشوب)
استدلال
های
زهرا رهنورد، روشنفکر برای تقلب در انتخابات(+)
و
....
