در فعالیت‌های فرهنگی، این‌كه هزینه‌ها از كجا تامین می‌شود مسئله‌ی مهمی‌ست. بسیاری از گروه‌ها و جمع‌ها به بهانه‌ی همین مورد، در دامِ دولتی كاری و یا استفاده از بودجه‌های حرام افتاده‌اند و یا به علتِ فرار از این موارد، توفیقی در ادامه‌ی مسیر نداشته‌اند. الگوهای فعالیت در پیش از انقلاب به نظر هنوز جای كار دارد. استفاده از ظرفیتِ بازار، استفاده از ظرفیتِ تجار و ثروت‌مندانی كه آگاهی لازمی نسبت به فعالیتِ فرهنگی دارند، به نظر هنوز بهتر از منت كشیدن از سازمان‌های نادانِ فرهنگی می‌باشد. استفاده از ظرفیتِ این سازمان‌ها گاه فعالیت را دچارِ نقصان‌ها و كم‌بودهای جدی می‌كند.

از چند سالِ پیش، بر همین منوال سعی در ارتباط گیری با بعضی از این افراد كردم. تجربه نشان داد كه این ظرفیت وجود دارد و می‌توان از این ظرفیت استفاده كرد. تنها مسئله، توجیهِ این افراد و شخصِ واسطی‌ست كه باید اعتماد ایشان را جلب نماید.